وارثان 19 شهید جدی یکاولنگ: صدای قربانیان جنگ در روند صلح شنیده می شود


وارثان 19 شهید جدی یکاولنگ: صدای قربانیان جنگ در روند صلح شنیده می شود

وراث 19 شهید جدی یکاولنگ با صدور قطعنامه ای 10 ماده ای از دولت خواسته اند تا در روند صلح افغانستان به قربانیان جنگ رسیدگی کند.

به گزارش آژانس جمهوری؛ وراث 19 شهید جدی از یاکائولانگ امروز (یکشنبه) در مرکز کمیسیون مستقل حقوق بشر در کابل کنفرانسی را در حمایت از روند صلح دولت با طالبان در قطر برگزار کردند.

ولی؛ آنها تأکید کردند که خواسته های قربانیان جنگ باید در گفتگوهای صلح شنیده شود.

متن کامل قطعنامه وراث و بازماندگان نوزده شهید جدی منطقه یاکولانگ:

در نوزدهم جده سال 1379 ، طالبان ، القاعده و پنجابی تروریست ها در وحشت و سرما بیش از 300 غیرنظامی ، بی دفاع و مظلوم از یاهولانگ در استان بامیان را به وحشتناک ترین شکل ممکن “کشتند”. نوزدهمین حادثه جدی ، به عنوان یکی از فاجعه بارترین وقایع تاریخ معاصر افغانستان ، بدون شک یک جنایت جنگی و یک جنایت علیه بشریت به معنای واقعی کلمه بود.
قربانیان این فاجعه غم انگیز که اکثر آنها بازرگانان و دهقانان بودند بدون هیچ گناهی و گناهی به شهادت رسیدند و پیکرهای شهدا چندین روز در برف و سرمای امسال باقی ماند و یخ زده بود ، این روزها در یاخالنگ منطقه ای از جوانان و میانسالان برای دفن پیکرهای شهدا کسی باقی نمانده بود ، تا اینکه چند روز بعد پیرمردها ، زنان و کودکان پیکرهای شهدا را به خاک سپردند.

بیست سال از این جنایت و نسل کشی می گذرد ، اما هنوز عاملان آن شناسایی و به محاکمه کشانده نشده اند. مردم یاهولانگ جنایتی وحشتناک را تجربه کرده و سختی هایی را متحمل شده اند ، اما همانگونه که تحمل جنایت طالبان برای آنها سخت بوده و دشوار است ، فراموش کردن آنها نیز دردناک و غیرقابل بخشش است. درد مردم یکپارچه با بی مهری و بی دقتی حاکمان محدود به جغرافیای آن بود؛ و آه یتیمان ، بیوه ها ، مادران و پدران پیر هرگز شنیده نمی شد.

با ادامه گفتگوهای صلح میان دولت جمهوری اسلامی افغانستان و طالبان ، وراث نوزدهمین شهید جدی یاالانگ بیستمین سالگرد شهادت خود را جشن می گیرند.
وارثان شهدای قرن نوزدهم که مستقیماً تحت تأثیر جنایات و اقدامات طالبان قرار گرفته اند و سالها رنج ، فقر ، محرومیت و محرومیت را در از دست دادن عزیزانشان تجربه کرده اند ، از روندی با وقار ، پایدار و مسالمت آمیز پشتیبانی می کنند. آنها می گویند این عادلانه به پایان خواهد رسید.
با توجه به شرایط سیاسی موجود در مذاکرات صلح بین دولت جمهوری اسلامی افغانستان و طالبان ، وراث و بازماندگان شهید جهاد نوزدهم خواسته های خود را در یک قطعنامه 10 ماده ای به دولت افغانستان ، کمیسیون حقوق بشر حقوق بشر افغانستان ، جامعه جهانی و سازمان های حقوق بشری ابراز داشتند آنها بشریت ملی و بین المللی را پیشنهاد داده اند و خواهان اجرای آن هستند.

1. وراث و بازماندگان نوزده شهید بزرگ وحدت از دولت افغانستان ، کمیسیون مستقل حقوق بشر و سازمان های حقوق بشری می خواهند که تحقیق کاملی در مورد این فاجعه انجام دهند و عاملان آن را مستند و شناسایی و به محاکمه بکشند. اقدام کردن

2- از كمسیون مستقل حقوق بشر می خواهیم كه تعدادی از بخش علمی و پژوهشی حقوق بشر را برای نوزده شهید جدی یهولنگ انتخاب كند تا این فاجعه هولناك مورد تحقیق علمی قرار گیرد.

3. فاجعه جدی نوزدهم باید در تقویم رسمی کشور به عنوان “روز نوزده شهید جدی” درج شود و دولت افغانستان باید یک کنفرانس بین المللی با عنوان “سازگاری با وحدت” را در بامیان یا کابل برگزار کند تا عمق فاجعه را منعکس کند.

4- رئیس جمهور با صدور فرمانی دانشگاه “تک شاخهای ضد جنگ” را تاسیس کرد تا از فاجعه تک شاخ به عنوان بزرگترین درس ضرورت پایان جنگ استفاده کند.

5- جاده بامیان به یکه لنگ و یکی از دبیرستانهای مرکز یاکاولنگ به نام نوزده شهید نامگذاری خواهد شد.

6- بورسیه تحصیلی برای وراث و بازماندگان نوزده شهید جدی در نظر گرفته شود و همکاری با آنها پس از فارغ التحصیلی از دانشگاه ها برای اشتغال آنها در نظر گرفته شود.

7. وراث و بازماندگان نوزده شهید وحدت بزرگ ، افرادی که مستقیماً تحت تأثیر جنگ قرار گرفته اند ، از دولت افغانستان می خواهند نمایندگان خود را در شورای عالی آشتی ملی و وزارت صلح داشته باشد.

8- وراث و بازماندگان نوزده شهید وحدت بزرگ حمایت خود را از گفتگوهای صلح در حال انجام اعلام و تأكید می كنند كه در این روند باید صدای قربانیان جنگ شنیده شود.
9. عاملان این کشتارها و کسانی که در قتل عام افراد بی دفاع مشارکت داشته و در آن نقش داشته اند ، نباید از روند صلح مستثنی شوند.

10 – وراث و بازماندگان 19 شهید جدی یولانگ حمایت قاطع خود را از جمهوری اسلامی افغانستان ، نیروهای امنیتی و دفاعی کشور اعلام و تأکید کردند که دستاوردهای دو دهه گذشته ، از جمله آزادی بیان ، حقوق زنان ، کودکان ، قربانیان ، آنها نباید در روند صلح محقق شوند. اقلیت های جنگی ، قومی ، مذهبی و زبانی باید قربانی شوند.

گفتنی است که طالبان در گرما و سرمای زمستان 19 جدی سال 1379 بیش از 300 غیرنظامی ، بی دفاع و مظلوم را در شهرستان یاهولانگ در استان بامیان “کشتند”. قربانیان این فاجعه غم انگیز ، بیشتر آنها بازرگانان و دهقانان بدون هیچ گناهی و گناهی به شهادت رسیدند.

آژانس جمهوری – کابل

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *